Dlaczego tak trudno zarządzać czasem w dzisiejszych realiach?

Dlaczego tak trudno zarządzać czasem w dzisiejszych realiach? Odpowiedź pojawia się już w pierwszym rzędzie: narastająca fragmentaryzacja pracy, dynamiczna cyfryzacja i hybrydowe modele wymuszają na pracownikach oraz liderach nieustanną adaptację do nowych technologii i środowisk pracy, co znacząco utrudnia efektywne gospodarowanie czasem [2][1][3]. Wyzwania te potęgują presję produktywności i konieczność posiadania zaawansowanych kompetencji miękkich oraz technicznych [1][2][3][4].

Fragmentaryzacja pracy i hybrydowość

Podstawową barierą jest fragmentaryzacja pracy, czyli rozproszenie zadań pomiędzy różne technologie i kanały komunikacji [1][2]. Praca hybrydowa i zdalna zmuszają do ciągłego przełączania się między zadaniami, co obniża koncentrację i wydajność. W efekcie planowanie i realizacja obowiązków stają się coraz trudniejsze, a priorytetyzacja zadań wymaga większych nakładów czasu i energii [2][3].

Przy hybrydowych modelach zatrudnienia zanika tradycyjna struktura organizacyjna. Pracownicy muszą łączyć kompetencje techniczne z komunikacyjnymi, co prowadzi do powstawania tzw. ról hybrydowych. Takie rozwiązania utrudniają skupienie się na jednym zadaniu oraz wymagają rozwoju kompetencji wielozadaniowości [1][2][4].

Rosnące znaczenie power skills i kompetencji przyszłości

Współczesny rynek pracy stawia na kompetencje miękkie, szczególnie zarządzanie sobą i czasem oraz umiejętność adaptacji do zmian [2][3][4]. Nazywane power skills, są one kluczowe do efektywnego funkcjonowania w środowisku przepełnionym technologią i zmiennością. Oprócz nich rośnie znaczenie odporności psychicznej i empatycznego przywództwa, które wspierają budowanie bezpieczeństwa psychologicznego oraz kultury otwartości [1][3][4].

Nowym trendem staje się skills-based hiring – rekrutacja oparta na kompetencjach, a nie na lokalizacji czy przebiegu kariery [2][3]. Elastyczne dopasowywanie ról do umiejętności intensyfikuje zapotrzebowanie na szybkie uczenie się i skuteczność w samodzielnym zarządzaniu czasem. Ostatecznie brak posiadania power skills pogłębia trudności w organizowaniu oraz planowaniu dni pracy w zmiennym i wymagającym środowisku [3][4].

Cyfryzacja, automatyzacja i nadzór nad systemami

Błyskawiczny postęp technologii oznacza wzrost wykorzystania automatyzacji oraz sztucznej inteligencji (AI) w codziennych zadaniach [2][4][6]. Chociaż AI wspiera ludzi w realizacji procesów biznesowych, wymaga równocześnie nabywania nowych kompetencji technicznych, nadzoru nad systemami oraz szybkiej adaptacji do zmian w narzędziach pracy [3][4].

Automatyzacja zwiększa produktywność, ale prowadzi do wzrostu złożoności obowiązków. Pracownicy muszą łączyć nadzór nad cyfrową infrastrukturą z rozwojem własnych kompetencji miękkich i utrzymaniem relacji międzydziałowych. Ten podwójny nacisk powoduje, że gospodarowanie czasem staje się bardzo skomplikowane i wymaga ciągłego doskonalenia się [2][3][4].

Wellbeing a zarządzanie czasem

Wellbeing przekształca się z dodatku w strategiczny fundament zarządzania zasobami ludzkimi i budowania doświadczenia pracownika [3][5][6][8]. Przemyślane inwestycje firmy w zdrowie psychiczne przekładają się na realne korzyści: każda złotówka zwraca się czterokrotnie poprzez redukcję absencji oraz zwiększoną retencję i efektywność [5]. Menedżerowie przeszkoleni z wellbeing aż w 65% przypadków lepiej wspierają swoje zespoły, minimalizując wypalenie zawodowe [5].

Wprowadzenie całościowych strategii, takich jak elastyczne harmonogramy oraz spersonalizowana nauka dostosowana przez AI, ułatwia efektywne gospodarowanie czasem. Takie podejście zmniejsza presję pracowników na realizację wielu zadań jednocześnie i poprawia ogólne zadowolenie z pracy [3][4][5].

Presja produktywności i niepewność gospodarcza

Aktualne realia rynku pracy charakteryzują się wysokim poziomem niepewności ekonomicznej – aż 60% liderów HR uznaje ją za najważniejszy czynnik wpływający na funkcjonowanie biznesu [3]. To rodzi silną presję na zwiększanie produktywności przy tych samych zasobach, zmuszając pracowników do realizacji większej liczby zadań w krótszym czasie [3][6].

Wymagania rynku nasilają wyczerpanie i fragmentaryzację pracy. Nowoczesne role hybrydowe oraz częste przechodzenie między projektami dodatkowo komplikują planowanie dnia pracy i wyznaczanie priorytetów [1][3][6].

Konsekwencje i powiązania czynników utrudniających zarządzanie czasem

Trudności z efektywnym zarządzaniem czasem nie są efektem pojedynczych zmian, ale wypadkową złożonego krajobrazu pracy: fragmentaryzacja obowiązków łączy się ze wzrostem liczby ról hybrydowych, automatyzacją wymagającą nowych kompetencji, presją ekonomiczną oraz wdrażaniem strategii wellbeing [1][3][4][5]. Każdy z tych elementów wpływa na drugi, tworząc sieć powiązań napędzających komplikacje we właściwym planowaniu pracy oraz skutecznym odpoczynku [5][6][8].

Inwestycje w wellbeing i rozwój power skills łagodzą te trudności: dane pokazują, że ponad 60% pracowników deklaruje większą retencję dzięki indywidualnemu rozwojowi zarządzanemu przez AI, a kultura zdrowia psychicznego ogranicza absencję i rotację [3][5]. Ostatecznie jednak fragmentaryczność, szybka ewolucja technologii i niepewność ekonomiczna powodują, że zarządzanie czasem w dzisiejszych realiach jest jednym z najpoważniejszych wyzwań ery cyfrowej [1][2][3][4][6].

Źródła:

• [1] https://hrpanorama.pl/2025/12/12/trendy-w-hr-na-2026-czyli-na-co-sie-przygotowac-w-nowym-roku/
• [2] https://www.audit.com.pl/blog/trendy-rynek-pracy-2026-kompetencje-przyszlosci/
• [3] https://mitsmr.pl/operacje/trendy-hr-2026-definiowanie-miejsca-pracy-na-nowo/
• [4] https://www.sdworx.pl/pl-pl/o-nas/informacje-prasowe/trendy-hr-2026
• [5] https://eap24.pl/trendy-hr-2026-dobrostan-pracownikow-jako-fundament-strategii-firmy/
• [6] https://kadry.infor.pl/kadry/hrm/zarzadzanie/7493523,5-kierunkow-zarzadzania-ludzmi-w-2026-roku-trendy-hr.html
• [8] https://strefabiznesu.pl/trendy-w-hr-na-2026-nowoczesne-podejscie-do-pracownikow/ar/c3p2-28205043